De Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd

De Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd zag op  dinsdag 13 juli 1971 het levenslicht.

Zijn ouders konden onmogelijk weten dat die baby, hun baby, in het wiegje in Sint Michielsgestel, 28 en een half jaar later die Man Was Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen zou worden.

Paplepel van de Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd luistert naar de naam Rein Groenendaal. Doordeweeks was hij stukadoor, maar in het weekends vocht hij in de jaren ’80 legendarische moddergevechten uit met generatiegenoten Hennie Stamsnijder en Roland Liboton.

Als Nederlands Kampioen van 1985 droeg Paplepel Rein de magie van de cross over aan zijn zoon Richard die, net als zijn vader,  op slag verliefd werd op de cross, en op de zaligmakende modder.

Er bestaat liefde op het eerste gezicht, maar die is vaak van te korte duur. Bij paplepel Rein en zoon Richard, de Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd, was er sprake van liefde op het tweede, derde, tiende en twintigste gezicht. De liefde was compleet en onvoorwaardelijk.

Geef ze een fiets met verdikte banden, gooi ze in een modderpoel, laat ze lopen tegen belachelijk steile heuveltjes, laat ze ploegen door het mul griploos zand, laat ze fietsen, rennen, modder spuwen, op hun bek gaan, opstaan en weer doorgaan.

Laat ze niet klagen, laat ze niet foeteren, laat ze niet stilstaan bij gisteren, laat ze vooruitkijken naar morgen, laat ze trainen, laat ze vroeg opstaan, laat ze koersen, laat ze genieten van de pijn, van de droge huig, van de spetters modder in hun oogkassen, van de gore plassen water waar doorheen ze moeten banjeren en laat ze bescheiden blijven, laat ze toch tot in het belachelijk bescheiden blijven want “’t Is maar een spelleke wa ge gewonne het”.

Op maandag 9 september 2024 keren we met de Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd terug naar zondag 30 januari 2000, de dag waarop de Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd in zijn eigen dorp wereldkampioen werd.

Daar staan we. Ter hoogte van de Papaverstraat nummer 5 in zijn Sint Michielsgestel, bij de gedenktegel die moet vechten tegen de wortels van de tijd die in de vorm van onkruid tot uiting komen.

Op zondag 30 januari 2000 hadden 50.000 fans van de cross zich verzameld rondom het parcours in Sint Michielsgestel. Op zondag 30 januari 2000 lukte alles, op zondag 30 januari 2000 zag de Lieve Heer dat het goed was…

Met duizenden schreeuwde het volk Richard Groenendaal, hún local hero Richard Groenendaal, naar de overwinning… de beste zijn van de wereld… de allerbeste zijn van de wereld…. de aller- aller- aller- allerbeste zijn van de hele fucking wijde wereld….

Het dorp was uitzinnig van vreugde, paplepel Rein staarde naar de tegels van de Papaverstraat, omhelsde zijn zoon met vochtige ogen en keerde zwijgzaam terug naar de servicepost om de fietsen schoenen te spoelen zoals vaders doen wier zonen zojuist wereldkampioen zijn geworden.

“’t Is maar een spelleke wa ge gewonne het”.

Zo kreeg de Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd vaak te horen    en wel zó vaak, dat de Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd er zelf in ging geloven. En het is en was ook zo. Een week later werd er voor de superprestige alweer gekoerst in het Noord-Franse Harnes waar, buiten het lokale circuit van de veldcross, geen sterveling had gehoord van de Man Die een week daarvoor nog in Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd.

“’t Is maar een spelleke wa ge gewonne het”… ja mijn reet, (want) het is toevallig wel óns “spelletje” en zondag 30 januari 2000 was hij, Richard Marinus Anthonius Groenendaal, de man die, als in een sprookje, in Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen Werd en wij zullen hem tot in de lengte der dagen dáárom eren….

***

Klik hier om het filmpje De Man Die In Zijn Eigen Dorp Wereldkampioen werd te bekijken.