Als Gerard spreekt, lachen zijn ogen automatisch mee.
In zijn speelsheid is Gerard een clown, in zijn woorden en mimiek een acrobaat. In feite is Gerard van der Wende Bassie en Adriaan ineen.
Als Gerard spreekt, lacht de wereld automatisch met hem mee.
Als Gerard spreekt, luistert de wereld automatisch met hem mee.
Als Gerard op de fiets groet, groet de wereld hem automatisch terug want wie goed doet goed ontmoet. En gulle Gerard ís goed.
De wereld van Gerard is zijn achtertuin en vice versa. De fiets brengt hem overal heen. De fiets brengt hem met iedereen in contact. Een opbeurend woord, een gulle zwaai, een mop onder de gordel.
Mensen als Gerard hebben de lach aan hun reet hangen.
Mensen als Gerard wil je kennen.
Mensen als Gerard wil je perse, ondanks zijn voetbalvoorkeur, jouw vriend noemen.
In de achtertuin van Gerard lijkt alles te kloppen. Zijn vriendelijkheid, zijn royaliteit, zijn loyaliteit. Hij fietst om zijn drukke kop te ontlasten, tegelijk werkt Gerards aanwezigheid ontlastend op ons, zijn fietsvrienden.
Altijd en overal.
Kijk maar.
Daar fietsen zij: Bassie en Adriaan. Met zijn kop in de wind. Genietend van Hollandse landschappen. Fietsend over het vlakke land van Jacques Brel vol groen, grappen, bomen, moppen, water, anekdotes, koeien, schaterlachen en windmolens.
In de Achtertuin van Gerard is de wereld op zijn best.
En dat is een voorrecht.
***
Klik hier om de film De Achtertuin van Gerard te bekijken. De film werd getoond bij de fietsreis in Italië (2022) waar de Ronde van Lombardije werd gereden.
Ontdek meer van Wielercafé Panache
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.