Er zijn twee soorten wielrenners.
Het onderscheid maken wij niet op basis van talent versus geen talent, noch op basis van ervaring versus geen ervaring, noch op grond van het feit of je beroepsrenner bent geweest of niet.
Niets van dat al. Er zijn twee soorten wielrenners: zij die lol erin hebben en zij die zichzelf te serieus nemen.
Om bij die laatste groep te beginnen: dit zijn niet de deelnemers aan de fietsreizen van Koers is Koers. Mindfulness is een populaire psychologische motivatiebron onder wielrenners die op zoek zijn naar zingeving. Mindfulness heeft alles te maken met “bewustwording van het huidige moment… leven met aandacht… opdat de mens zich te allen tijde bewust is van het hier en het nu…”
Welnu, de wielrenners van Koers is Koers doen overduidelijk niet aan Mindfulness. Zij houden zich vast aan de theorie van de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche die ooit beweerde dat er in de echte man een kind verborgen zit dat ernaar verlangt te spelen:
“Im echten Manne ist ein Kind versteckt: das will spielen.”
Friedrich Nietzsche kan worden gezien als de beschermheilige van de Koers is Koers Koersvriendengroep. Wij hebben niets met Mindfulness… juist niet!
De Koers is Koers koersvrienden willen juist geen bewustwording van het moment.
De Koers is Koers koersvrienden willen kopje ondergaan in de bodemloze zee van de eigen naïveteit.
De Koers is Koers koersvrienden lachen niet omdat ze bewust zijn dat ze lachen.
De Koers is Koers koersvrienden lachen om een drol, belletje trek, neussie trek, een boer, een scheet, een mislukte demarrage, chasse patate, had je wat?
Pipo de Clown, Bert & Ernie, Bassie & Adriaan, een circus als wielercaravaan.
Wij, de Koers is Koers koersvrienden, wielrennen vrijwillig over bergen, heuvels en dalen, om weer het kind in ons te voelen. Kinderen zoeken de uitdaging en tasten grenzen af en wij zijn niet anders. Op een racefiets likken we aan de onschuld en stellen we de onoverkomelijke eindigheid van het leven tot nader order uit.
We zijn ons slechts bewust van één ding, en dat is lol maken met elkaar. Zoals kinderen doen.
Door paden te bewandelen die door grote mensen als “onbegaanbaar” worden gekwalificeerd.
Door buiten de lijnen te kleuren.
Door vals te mogen meezingen met een lied waarvan je alleen de tekst van het refrein kent.
Door in de modder te mogen spelen zonder kaplaarzen aan.
Door de pindakaas zó dik op je boterham te smeren dat je kin en konen ervan onder zitten.
En dus the hell with your Mindfullness!
De Koers is Koers koersvrienden willen naar buiten om het leven weer te proeven waarvoor het leven ooit in het leven is geroepen. Wij wijken af!
Weg van de geijkte paden en – letterlijk – weg van de verharding! We willen spelen in de zandbak en willen weer rennen zoals we vroeger over de grindpaden van de camping renden.
Omdat Rolland Garros stiekem mooier is dan Wimbledon, omdat een crosscountry onvoorspelbaarder is dan een marathon en omdat het pad van de ware liefde – volgens William Shakespeare – nooit effen is, is de bestemming van de Koers is Koersfietsreis anno 2024….
DE STRADE BIANCHE!
***
Klik hier om de video Op Zoek Naar Het Kind te bekijken.
***
Ontdek meer van Wielercafé Panache
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.