Wedergeboorte

Er zijn mensen die fietsen om na te denken.

Er zijn mensen die fietsen om juist níet na te denken.

En er zijn mensen die fietsen om na te denken hoe ze het best níet kunnen nadenken.

Zo iemand is Sander Dekker.

Sander werkte en werkte en werkte totdat lichaam en geest zeiden: bekijk het maar… we willen het gesprek wel met je aangaan, maar je luistert alleen naar je horloge en je agenda. Zoek het maar uit.

De spiegel liet hem de andere kant van de medaille zien. Sander had zichzelf geparkeerd.

Het duurde welgeteld negen maanden eer het tij was gekeerd.

“Als een geboorte…”, zegt Sander op de fiets, “…een wedergeboorte.”

Na zijn wedergeboorte klopte de firma Onrust nog wel eens aan, maar nu pakte hij de fiets. En hij fietste. En fietste en fietste en fietste. Hij fietste totdat het pijn deed. En juist dán fietste hij door.

Hij heeft een enorme drang om te winnen, vooral van zichzelf. Sander heeft een uitdaging nodig. Een lat om over te springen, een bergtop om te bereiken. Zoals een hond een worst voorgehouden wordt. Met de groeten van Pavlov.

En dus fietst hij zo hard mogelijk. Om de Firma Onrust in zijn hoofd het hoofd te bieden heeft hij endorfine nodig. Het is een tovermiddel. En bovendien gratis verkrijgbaar. Sander is zijn eigen dealer. Zolang zijn hartslag maar omhoog gaat. Dan voelt hij die kik.

Iedere fietstocht, iedere berg ervaart hij als een wedergeboorte.

Hij is op zijn best als hij fietst om na te denken hoe hij het best niet kan nadenken.

En zo fietst Sander Dekker steeds dieper… om steeds dichter bij zichzelf te komen.

***

Klik hier om de film Wedergeboorte te bekijken. Deze film werd getoond bij de fietsreis (2021) naar de Tourmalet in Lourdes.

***

Dank aan Sander Dekker voor het wielershirt dat hij schonk aan Wielercafé Panache!