Openingscolumn van aflevering #12 van de Panache Podcast
‘Gaat ie lekker?’
‘Je fiets piept!’
‘Hoe is het thuis?’
‘Werkt jouw Garmin?’
Zomaar wat inkoppertjes om tijdens een fietsrit een luchtig gesprekje te beginnen. Bij onze laatste fietsreis naar San Sebastián was het niet anders. Een fietsvriend komt naast me fietsen en begint een vriendelijk gesprekje.
‘Wat een weer hè…’
Het zijn allemaal topgasten, die fietsvrienden van mij, daar niet van, maar ik zeg zelden of nooit iets terug en áls ik iets terugzeg is het zo’n dooddoener waar je helemaal niets mee kan.
‘Comme ci, comme ça, comme tralala’, is er zo eentje. Of ‘bah bah’. Zo’n ‘Comme ci, comme ça, comme tralala’ of ‘bah bah’ komt eigenlijk altijd en overal van pas.
‘Gaat ie lekker?’
‘Comme ci, comme ça, comme tralala…’
‘Je fiets piept!’
‘Bah bah.’
Van het zadel af klets ik vijf kwartier in het uur, maar eenmaal op het zadel houd ik de kaken het liefst stijf op elkaar. Nadat ik een gesprekje laat doodbloeden, word ik overigens meteen daarna steevast overvallen door schuldgevoel. Wees eens niet zo’n lul. Doe eens makkelijk. Doe eens leuk. Zoals je fietsvrienden, maar zodra mijn billen een fietszadel raken, lijk ik te veranderen in een asociale stoïcijnse ongemanierde robotachtige hork die streeft naar rust en focus.
Fietsen brengt me steeds weer terug tot het verlangen naar een ascetisch leven en dat verlangen biedt geen plek voor een praatje pot in mijn hoofd.
Op een Engelse wielersite las ik de quote dat de beste gesprekken ontstaan als je naast elkaar fietst, wat een gelul dacht ik nog, totdat ik onder deze post verrassend veel anti-praatje pot reacties van medestanders van mijn stoïcisme tegenkwam. Ik sta dus niet alleen.
En dus overweeg ik nu om binnenkort een fietsrit te organiseren waar alle anti-praatje pot fietsers zich voor kunnen inschrijven.
De enige verbale uitingen die zijn toegestaan, zijn ‘comme ci, comme ça, comme tralala’ en ‘bah bah’…
Ontdek meer van Wielercafé Panache
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.