Ze noemen hem een eigenheimer, maar dat is hij niet. Want Olympisch kampioen Bart Veldkamp is een cowboy. Een Haagse cowboy.
Op de berg Olympus verblijven de Sportgoden die iedere vier jaar vergaderen wie wel en wie niet in aanmerking komen voor een gouden medaille. Het zijn de Sportgoden die het verschil zien tussen kunnen en willen, en tussen willen en moeten.
Op donderdag 20 februari 1992 beslisten zijn dat Hagenees Bart Veldkamp aan die drie voorwaarden voldeed: hij kon, hij wilde en hij moest.
Gebaande paden zijn niet aan Bart Veldkamp besteed, daarom koos de Haagse Cowboy er in 1996 voor om Schaatsbelg te worden, en daarom koos de Haagse Cowboy ervoor om, na zijn schaatscarrière, zijn geluk te beproeven in de sneeuw van Noorwegen, waar gebaande paden sowieso door een dikke laag sneeuw bedekt worden.
Steeds koos Bart Veldkamp, de eigenzinnigheid zelve, op zijn eigen eigengereide manier zijn eigen weg, zonder secondanten, maar met een richtingsgevoel waar een gegeven paard de hik van krijgt.
Bart Veldkamp schaatst, fietst, beweegt als een cowboy, altijd een beetje uit de pas, altijd een beetje uit de maat. Kijk maar hoe hij op de fiets zit. Frivool, vrijzinnig, eigenzinnig en, dat vooral, altijd zonder sokken.
Een eigenheimer is een wereldvreemde, een rare snuiter, een flierefluiter, en dat is onze Bart juist níet.
Onze Bart is een open sociale gozer, een gozer met een gezonde blik de wereld aanvaardt zoals hij hem zelf heeft geschapen.
Bart Veldkamp, onze Bart, 100% Rock & Roll op de schaats én op de fiets, uniek in zijn soort: onze Haagse Cowboy.
***
Klik hier om de film Haase Cowboy te bekijken. De film werd getoond bij de fietsreis naar San Sebastián.
Ontdek meer van Wielercafé Panache
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.