Naast een prof fietsen doe je als gediplomeerd boerenlul niet zomaar.
Naast een prof fietsen is eigenlijk not done.
Alleen op gepaste afstand van een prof fietsen is gepast.
Neem nu Chantal van den Broek-Blaak.
Zodra zij op een fiets stapt verandert zij, zonder het te weten, in een kunstwerk. Qua gratie past zij perfect in het decor van een schilderij van Edward Hopper, qua symmetrie en evenwicht doet zij denken aan een werk van Mark Rothko en qua melancholie kon zij model hebben gestaan voor de Italiaanse kunstenaar Amedeo Modigliani.
In de wereld van Chantal lijkt alles anders. Zij is één met haar fiets, in volledige en perfecte harmonie, zoals een schilder dat met zijn penseel en doek is.
Chantal snijdt bochten net wat slimmer en scherper aan waardoor je steeds vijf tot tien meter moet prijsgeven.
Chantal rijdt nét een tandje te hard waardoor haar uitrijdrondje voor de gediplomeerde boerenlul voelt als trainingsrit. Beroepsrenners liggen standaard een streepje voor.
Hoe ziet Chantal van den Broek-Blaak de wereld vanaf haar fiets?
Wij herkennen haar aan haar wapperende paardenstaart die ons vanonder haar helm op ons TV scherm toelacht. Gaat zij? En vooral.. wannéér gaat zij? Onze spanning voor de buis balt zich keer op keer als een vuist samen in haar hersenpan want zij, alleen zíj, beslist.
Als een roofvogel wachtend op die ene kans.
Wat ziet zij, Chantal van den Broek-Blaak, op de fiets wat wij, gediplomeerde boerenlullen, niet zien?
Er rest ons niets anders dan er eerbiedwaardig naar te kijken.
Want alleen op gepaste afstand van een prof fietsen is gepast.
***
Klik hier om de film De Wereld van Chantal te bekijken die werd getoond tijdens onze fietsreis in Italië (2019) waar de Ronde van Lombardije werd gereden.
***
Ontdek meer van Wielercafé Panache
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.