Klik hier voor de Panache Podcast #19
Dag 5, donderdag 4 juni 2026 – Vriendschap aan een zijden draadje
Om even voor vier in de vroege ochtend rijdt, ter hoogte van de Route d’Huez nummer 1152, in het pikkedonker een Rotterdam Fund Racer, vlak voor het voorportaal van restaurant Unkai Ramen, door een onschuldig putje. Een volgend moment vliegt zijn Garmin 1030 uit de houder en bungelt het fietscomputertje enkel en alleen nog aan een veiligheidskoord dat, in al zijn nietigheid, daarmee zijn bestaansrecht bewijst.
Voor een moment staart de bewuste Rotterdam Fund Racer tamelijk wezenloos naar de Garmin 1030 die, bengelend aan het koord, langzaam tot stilstand komt. Het doet hem denken aan de ophanging van een bandiet in een klassieke cowboyfilm: spartelen heeft geen zin, het einde is onvermijdelijk.
De bewuste Rotterdam Fund Racer weet zich geen raad. Hij kijkt, pakt de Garmin 1030 en probeert hem weer terug in de houder te draaien. Maar het is te donker en te koud en bovendien is hij vergeten zijn lange fietshandschoenen uit te doen waardoor hij geen grip krijgt op zijn Garmin 1030, noch op het veiligheidskoord, noch op de houder zelf. Hij is als een chirurg die een openhartoperatie uitvoert met zijn wanten nog aan.
Nu heeft de bewuste Rotterdam Fund Racers het sowieso nooit van zijn verfijnde motoriek moeten hebben. Zodra hij een fietszadel onder zijn kont voelt, wil hij gewoon fietsen en niemand vooral tot last zijn. Maar dat gaat niet. Want de bewuste Rotterdam Fund Racer kan niets. Letterlijk niets.
En dus dankt hij de lieve heer op zijn blote knieën dat een vriend zijn vélo keert, nadat deze zijn naam had horen roepen door de bewuste Rotterdam Fund Racer. De groep daalde ondertussen onverdroten verder, onwetend van de technische malheur van de bewuste Rotterdam Fund Racer.
De vriend, Ferry genaamd, blijft verbazingwekkend kalm. “Die is kapot, finito, dus dan doet ie het niet”, zegt hij terwijl hij de Garmin 1030 in de achterzak van de nu vloekende Rotterdam Fund Racer opbergt.
“Daar kijken we beneden wel naar.”
In het spoor van Ferry’s billen daalt de bewuste Rotterdam Fund Racer de Alpe af. Hij beseft dat vriendschap aan een zijden draadje hangt, even dun als sterk als het veiligheidskoord van een Garmin 1030.
Dag 6, vrijdag 5 juni 2026 – Arie
Ze ontbijten hier nu samen
Zo maar een echtpaar
“Geef jij de jam even aan?”
Hij staart naar haar zilvergrijze haar
Zij houdt van hartig, hij is een zoetekauw
Zoals zij zijn er zovelen
Zo maar een man en zijn vrouw
Die zojuist de jam heeft aangegeven
Ze zwijgen nu samen
Hij kijkt net iets te lang naar haar
“Ik heb trek in nóg een eitje”
Dat zij voor hem gaat halen, zonder misbaar
De dagen gaan voorbij, zolang de tijd verstrijkt
Liefde kent geen begin en geen eind
Want zodra één zonnestraal hen bereikt
Is het een gelukkige glimlach die verschijnt
Ontdek meer van Wielercafé Panache
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.